ولى قهرا مخصوص به متخصصين آن رشته است و آنانيكه تخصص ندارند ، نمىتوانند در آن رشته اظهار نظر كنند ؛ مانند اينكه بقالها در طب و زرگرها در فزيك و مس‌گرها در روانشناسى و يا دانشمندان يك رشته در رشته ديگر كه فاقد تخصص در آن مىباشند - اظهار نظر كنند . جمعى كه در يك رشته از علوم تجربى و يا علوم انسانى تخصص دارند ، امروز در اصول عقايد اسلامى يا در تفسير و يا در فقه و يا در ساير علوم اسلامى اظهار نظر مىكنند كه هم خود گمراه مى شوند و هم جمعى ديگر را به بىراهه مىببرند . مسلمانان خردمند نبايد در اين فهم دين گول اين دسته مغرور را بخورند تا از دين خدا بدور نروند و بايد از متخصصين فاضل و متبحر دينى ، دين را بفهمند . گاهى همين دسته مغرور ، از قرآن و يا فقه و يا حديث مطالبى را استنباط مىكنند كه واضح البطلان است و قلب و قالب دين از آن بيزار است و اسفناك‌تر اينكه جمعى از محصلين غافل هم از آنان پيروى مىكنند كه استاد ما مثلا در فزيك ماهر است و بايد نظر او را در امور دينى پذيرفت ! ! مسلما اين عده از محصلين روز قيامت سخت پشيمان خواهند شد . خلاصه حرف ما در اصل اول و دوم اين شد كه الفاظ قرآن و معانى آن هر دو از جانب خداوند است ، و در قرآن و حديث چيزى از دستورات شرعى مخصوص يك عصر نيست . و رد كردن دستورى از دين ببهانه اختصاص آن به عصر رسالت و يا تاريخ گذشته ، رد دين است و قرآن